Krótka historia boksu, czyli kiedy pojawiły się rękawice bokserskie

Wielu z nas trenuje boks, niektórzy dopiero jednak zaczynają się interesować tą dyscypliną sportu. W niniejszym artykule przyjrzymy się jego historii, tworząc absolutne minimum, które każdy fan walk w ringu znać powinien. Dowiecie się między innymi, kiedy wprowadzono rękawice bokserskie i od kiedy ring jest kwadratowy.

Początki boksu

Poszukiwanie korzeni boksu powinniśmy rozpocząć w antycznej Grecji. Tam, podczas Igrzysk Olimpijskich zawodnicy rywalizowali w pankrationie i boksie. Pierwsza z nich, to sztuka walki łączącej w sobie elementy boksu i zapasów. Powiązane z boksem były ciosy, zadawane zaciśniętymi pięściami. Niemniej jednak możliwości atakowania całego ciała, z nielicznymi wyjątkami (takimi jak oczy, krocze), kopania i łapania przeciwnika czynią z tego pra przodka boksu dyscyplinę, której obecnie jest bliżej do mieszanych sztuk walki niż klasycznych pojedynków na ringu. Pankration miał także malejący wpływ na współczesny boks również z racji jego powolnego zaniku, wraz z zakazaniem uprawiania igrzysk w 393 roku. Sam ówczesny boks to walki na pięści, owinięte w paski twardej zwierzęcej skóry. Była to bardzo brutalna, krwawa, ale i popularna konkurencja. W Starożytnym Rzymie skórę, tę wzmacniano dodatkowo kawałkami metalu, by sport był jeszcze bardziej widowiskowy i bardziej krwawy.

Szkoła Londyńska

Współczesny boks pojawił się w 1719 roku. Nie oznacza to jednak ze przez ponad 1300 lat ludzie nie bili się na pięści. Bójki, a nawet pojedynki takie miały miejsce. Odbywały się często w pubach czy portowych dokach.  Jednak to właśnie w 1719 roku, James Figg założył pierwszą szkołę boksu w Londynie. Jej uczestnicy walczyli na pięści, nie używając rękawic ani innych ochraniaczy. Walki toczono bez przerwy, aż do momentu nokautu albo poddania jednego z zawodników.

Pierwsza kodyfikacja zasad nastąpiła w 1743. Wtedy też określono między innymi, że:

  • Ring ma być kwadratem.
  • Na jego środku ma być umieszczony mniejszy kwadrat startowy.
  • Jeśli, któryś z zawodników upadnie walka wstrzymywana jest na 30 sekund. Jeżeli zawodni nie jest w stanie, po tym czasie, kontynuować zmagania uznawany jest za przegranego.
  • Walkę może przerwać sekundant.
  • Nie wolno uderzać poniżej pasa, bić, kopać leżącego, klęczącego.
  • Jako rundę liczono czas pomiędzy przerwami wynikającymi z upadku rywala.

W 1832 roku wprowadzono znowelizowane zasady, w których:

  • Ustalono wymiary ringu.
  • Zmniejszono przerwę z 30 do 8 sekund, w których to zawodnik ma wstać i o własnych siłach dotrzeć do linii startowej by wznowić walkę.
  • Zabroniono uderzania głową, gryzienia, kopania czy wkładania w dłonie ciężkich przedmiotów.

Kolejne ogłoszone w 1867 zasady Queensberry Rules wprowadziły zmiany upodabniające tę dyscyplinę do nam znanej. Ich wprowadzenie wiązało się jednak przede wszystkim z chęcią otwarcia boksu na amatorów i zwiększenia jego humanitarności. Dlatego też dodano następujące punkty:

  • Pojawiły się rękawice bokserskie i nakaz ich używania.
  • Ustalono, że rundy mają trwać 3 minuty z minutową przerwą pomiędzy nimi.
  • Liczenia lezącego trwa 10 sekund.
  • Ściągnięto sekundantów z ringu (wcześniej mogli na nim przebywać podczas walki)

Reguły te, w lekko zmodyfikowanej formie, przetrwały do dnia dzisiejszego.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.